Wychowanie i bunt czterolatka

wychowanie i bunt czterolatka
Dzieci czteroletnie bywają niezwykle wybuchowe i trudne do okiełznania. Rodzice muszą się uzbroić w cierpliwość i wraz z dzieckiem przebrnąć przez ten trudny okres buntu.
Rozwój fizyczny i motoryczny
U czterolatka możemy zaobserwować bardzo dynamiczny rozwój fizyczny i motoryczny. Dziecko w tym wieku potrafi już samodzielnie jeść używając sztućców (noża używa do smarowania np. pieczywa ale jeszcze nie do krojenia), ubierać się i rozbierać, myć się i czyścić zęby, a także korzystać z toalety. Co się tyczy odżywiania, u dzieci w tym wieku często obserwuje się niechęć do jedzenia owoców i warzyw. Nie należy zmuszać dziecka do ich jedzenia, gdyż w ramach buntu może to wywołać efekt odwrotny. Należy natomiast mówić dziecku jak ważne są witaminy zawarte właśnie w owocach i warzywach do prawidłowego rozwijania się i procesu rośnięcia, ważne jest też dawanie dziecku dobrego przykładu, a także pozwalanie mu na wspólne przygotowywanie potraw i pomoc w kuchni. U dzieci między czwartym, a piątym rokiem życia obserwuje się wzmożony apetyt. Maluchy w tym wieku powinny spożywać 3 posiłki: śniadanie, obiad i kolację a także 2 przekąski. Poza tym dziecko czteroletnie potrafi już wspinać się np.. na drabinki, jeździć na trzykołowym rowerku czy zakręcać i odkręcać butelki i słoiki (o ile nie są mocno zakręcone).
Rozwój intelektualny
Wraz z rozwojem fizycznym idzie również rozwój intelektualny. Dziecko czteroletnie zna już około 1500 słów i chętnie poznaje nowe, dopytuje się co znaczą słowa, chętnie śpiewa piosenki i zapamiętuje wierszyki, a nawet tworzy własne rymowanki. Maluchy w tym wieku mają jednak nadal problem z zaimkami, mimo to ich mowa jest najczęściej zrozumiała. Czterolatki potrafią rozpoznać około ośmiu kolorów, pisać pierwsze litery (czasem nawet własne imię), liczyć do czterech. Co więcej rozwija się też zmysł plastyczny dziecka, potrafi ono już narysować człowieka z wieloma szczegółami, ułożyć puzzle z 10 elementów, potrafi się bardziej skoncentrować na zabawie (10 – 15 minut), często też wybiera zabawy tematyczne np. w szpital, sklep. Ważne jest też to, że maluch rozpoznaje: kolejność czasów (tzn. wie że jest rano albo wieczór, albo pora śniadania, obiadu lub kolacji), lokalizację miejsc (nad, pod, w, obok).
Rozwój emocjonalny i społeczny
Zachowanie dziecka czteroletniego nierzadko pozostawia dużo do życzenia, jednak najczęściej złe zachowanie jest normalnym etapem rozwoju. Maluch może często miewać napady złości i agresji, podczas których może nawet niszczyć przedmioty. Złe zachowanie to również kopanie, bicie i uciekanie, niegrzeczne, a nawet wulgarne odzywki, niedotrzymywanie słowa, przeciwstawianie się poleceniom i niezwykły upór. Wszystkie te zachowanie to przejawy buntu czterolatka. Poza trudnym okresem buntu dziecko w tym wieku przechodzi wiele innych ważnych etapów rozwoju emocjonalnego i społecznego. Jako, że znacznie wzbogaca się jego słownictwo bardzo lubi brać udział w dyskusjach, słuchać nawet długich historii, chętnie bawi się też w grupie. Często zdarza się też, że czterolatek nie potrafi odróżnić swoich fantazji czy snów od rzeczywistości. Dziecko w tym wieku powinno spać około 10 – 12 godzin, już raczej nie potrzebuje drzemek w ciągu dnia. Kolejną normalną fazą rozwoju społecznego dziecka jest zauważanie różnic płci i interesowanie się nimi.
Jak sobie poradzić z buntem czterolatka
Większość psychologów zachęca do spokojnego podejścia do problemu buntu czterolatka. Bezustanne karanie czy bicie wpędza tylko w błędne koło agresji. Celem dziecka, które nam się przeciwstawia i agresywnie reaguje jest wybadanie na co może sobie pozwolić i jak potrafi wpłynąć na otoczenie. Stąd płacz i agresja, gdy nie pozwalamy mu na coś lub nie dostaje tego czego pragnie. Rozwiązaniem jest przede wszystkim zrozumienie, że dziecko ani my nie jesteśmy winni takiemu zachowaniu i jest ono przypisane do normalnego procesu rozwoju człowieka. Należy dużo rozmawiać z dzieckiem i tłumaczyć mu, że jego agresywne zachowanie do niczego nie doprowadzi i jak ma się do nas i do innych odnosić. Dobry efekt daje wyciszanie dziecka, czyli np. zaprowadzenie go do innego pokoju gdzie ma do wykonania jakieś zadanie (nie powinno być to nieprzyjemne zadanie). Po każdym takim incydencie należy pytać dziecko dlaczego musiało wykonać to zadanie i mówić mu dlaczego jego zachowanie było nieodpowiednie. Ważny jest ton głosu, musi być pewny siebie i nie znoszący sprzeciwu, a nie proszący czy wahający się. Często należy też upominać dziecko i wyznaczać mu jasne zasady, a także egzekwować ich naruszenie. Jeżeli przyjmiemy, że jest to przejściowy etap rozwoju i będziemy podporządkowywać się złemu zachowaniu dziecka uzna ono, że jego metoda się sprawdziła i nadal będzie się tak zachowywać.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here