Scenariusz lekcji, „Makbet”

Konspekt lekcji języka polskiego, „Makbet”

Temat: Metafizyka i fantastyka w dramacie „Makbet” W. Szekspira.

Cele lekcji:

Uczeń:

– zna i rozumie treść dramatu „Makbet”,

– poznaje twórczość Szkspira, jako element arcydzieł literatury światowej,

– rozumie szekspirowską wizję świata i człowieka,

– jest zmotywowany do formułowania własnych hipotez i sądów dotyczących poznanego utworu,

– umiejętnie analizuje i interpretuje omawiany dramat,

– aktywnie uczestniczy w dyskusjach przeprowadzanych podczas lekcji.

Metody pracy:

– przekład intersemiotyczny, elementy dramy i inscenizacji,

– analiza dokumentacyjna,

– pogadanka, dyskusja.

Formy pracy:

– praca zespołowa,

– praca indywidualna,

– praca zbiorowa.

Środki dydaktyczne:

– fragment filmu „Tragedia Makbeta” R. Polańskiego.

Przebieg lekcji:

1. Czynności organizacyjne – sprawdzenie listy obecności, odpytanie uczniów z wiadomości poznanych na poprzedniej lekcji oraz z pracy domowej.

2. Zapisanie tematu lekcji.

3. Wprowadzenie: wyjaśnienie pojęć: metafizyka (świat rzeczy, zdarzeń pozazmysłowych, poza fizyką), fantastyka (ukazanie rzeczy, zjawisk nie mających swych odpowiedników w rzeczywistości).

4. Uczniowie zostają podzieleni na dwie grupy. Otrzymują ok. 20 minut na przygotowanie się do inscenizacji sceny 1 oraz 2 aktu I.

5. Prezentacja efektów pracy zespołowej.

6. Wspólna ocena inscenizacji przez klasę (ocena koleżeńska).

7. Krótka rozmowa kierowana. Nauczyciel odwołując się do przedstawianych inscenizacji opowiada o poglądach ludzi z czasu akcji „Makbeta” – przywołuje świat czarownic, wiary w magiczne moce.

8. Uczniowie starają się określić przestrzeń w jakiej toczą się wydarzenia w omawianym dramacie, czas akcji, wygląd bohaterów, atrybuty.

– przestrzeń – wrzosowiska, miejsca niezaludnione, niedostępne, ciemne, ponure, pieczary,

– czas działania – noc, ciemność, szarość,

– wygląd – szpetota, są kobietami, ale ich brody sugerowałyby męskie cechy osobowościowe – wbrew naturze,

– atrybuty – (cechy charakterystyczne objawiające się przez zachowanie i to, o czym mówią) – są pamiętliwe, okrutne, dręczące ludzi, nękające ich, nie pozwalające na chwilę spokoju, znające się na magii, solidarne w działaniu, znające przyszłość, niezależne od woli człowieka, mające nad nim moc i przewagę, objawiają mu tajemnicę, zagadkowe, mówią dwuznacznie.

9. Próba odczytania przez uczniów symboliki przedstawionych w omawianym fragmencie czarownic.

10. Wnioski :

Czarownice są symbolami:

• podświadomości – tej części ludzkiej osobowości, gdzie mieszczą się popędy, ciemne myśli, pragnienia, wspierane przez świadomość, objawiane w snach, malignie, szaleństwie,

• pokus czyhających na człowieka,

• ambicji, marzeń (o koronie, władzy, zaszczytach),

• zła tkwiącego w świecie i człowieku,

• ciemnej strony natury człowieka, zakamarków jego duszy,

• impulsów, przypadku.

11. Sformułowanie notatki podsumowującej lekcję i zawierającej powyższe wnioski.

12. Prezentacja fragmentu filmu „Tragedia Makbeta” R. Polańskiego.

13. Uczniowie określają funkcję sceny ze sztyletem (wniosek: Przedstawia wyobraźnię Makbeta, wybujałą, niespokojną, tworzącą obrazy nieomal realne, a nie dotykalne – ponadzmysłowe, irracjonalne

14. Wnioski z lekcji dotyczą roli i funkcji fantastyki w „Makbecie”:

1. tworzy nastrój utworu – tajemniczości, zagadkowości,

2. eksponuje problem psychomachii,

3. pogłębia psychologizację bohaterów – przedstawia wnętrze postaci,

4. służy wyeksponowaniu prawdy o człowieku, penetrowaniu tajemnicy duszy ludzkiej, niewidzialnej dla człowieka,

5. ukazuje antynomiczność świata – sfera materii i ducha,

6. łączy się z wątkami motywowanymi realistycznie.

15. Nauczyciel zadaje uczniom pracę domową: Czy w obejrzanych przez Ciebie filmach fantastyka pełniła podobną czy inną funkcję niż w „Makbecie”? Odpowiedź uzasadnij.