Scenariusz zajęcia
Temat kompleksowy: Jesienią w parku
Temat zajęć: Mieszkańcy parku
Data:…………………
Grupa wiekowa: 4 latki
Prowadząca: ………………….
Cele: – poznanie wyglądu i sposobu odżywiania się jeża;
– zachęcanie do swobodnej wypowiedzi;
– rozwijanie wyobraźni;
-wymienianie elementów na obrazku, nazywanie czynności;
– naśladowanie czynności w zabawie ortofonicznej;
-wypowiadanie się na temat treści wiersza;
-wypowiada się na temat własnych obserwacji;
Metody pracy: rozmowa, pokaz, opis, działania praktyczne.
Formy pracy: indywidualna, grupowa.
Środki dydaktyczne: obrazek jeża, ilustracja przedstawiająca park jesienią, klej, obrazek świnki, krówki, pieska, kotka, kaczki, baranka, kury, wiersz „Kolczasty jeżyk”, masa solna, wykałaczki lub słonecznik
. „Wiewiórki do dziupli” – zabawa ruchowa. W sali rozłożone są obręcze-dziuple. W każdej leży jeden woreczek. Dzieci-wiewiórki swobodnie skaczą po sali przy dźwiękach dowolnej muzyki. Na przerwę w muzyce wskakują do najbliższej wolnej dziupli, przykucają, naśladują łupanie orzeszka, miarowo uderzając w woreczek.
„W parku” – omówienie obrazka przedstawiającego park jesienią.
„Park” – rozwiązywanie zagadek. N. demonstruje obrazek i przypina na tablicy.
Nocą malec dziarsko kroczy.
Żaden zwierz mu nie podskoczy,
Bo na igły się nadzieje, z bólu płacząc, szybko zwieje.
Drapieżniku, ty już wiesz,
Że go nie zjesz, bo to… (jeż)
Jest to mały, czarny ssak. Kopie tunel – i to jak!
Odżywia się owadami i nie widzi nic oczami. (kret)
Z nici tworzy on pułapkę, gdy na muszkę miewa chrapkę.
Maluteńkie jest to zwierzę. Czy odgadniesz? Jakie to zwierzę! (pająk)
Jest malutki i płochliwy, ma skrzydła i piórka,
Lubi latać gdzieś wysoko, gdzieś w błękitnych chmurkach.
Karmnik w zimie zrób mu z tatą i daj mu ziarenka.
Świergot jego zbudzi ciebie, jak piękna piosenka. (ptaszek)
Taki gryzoń, co po drzewach bardzo zwinnie skacze.
Zawsze rzucam jej orzeszki, kiedy ją zobaczę.
A poznaję po kolorze długiego ogona,
Tak, jak rydz – jest cała ruda.
Powiedz, kim jest ona. (wiewiórka)
Dzieci dzielą nazwy zwierząt na sylaby, przeliczają je.
Jakie rośliny i jakie przedmioty kłują jak kolce jeża- róża, kaktus, szpilki.
4. „Łup, tup, chrup” – zabawa ortofoniczna. Dzieci naśladują łupanie orzecha (uderzanie dłońmi o podłogę z jednoczesnym wypowiedzeniem: łup!), zgniecenie orzecha (tupnięcie nogą z jednoczesnym wypowiedzeniem: tup!) oraz gryzienie orzecha (uderzanie dłońmi w swoje policzki wypełnione powietrzem, a następnie szybkie wypowiedzenie: chrup, chrup!). Najpierw dzieci wykonują to zadanie wolno, potem stopniowo N. zwiększa tempo zabawy.
5. „Jeże” – zabawa naśladowcza. Na dywanie siedzi jeż, co on robi to my też. Losowanie obrazka i naśladowanie odgłosów zwierząt (świnki, krówki, pieska, kotka, kaczki, baranek, kura)
Jeż – słuchanie wiersza Iwony Salach. Na podstawie obrazka dzieci opisują wygląd jeża. N. zwraca uwagę, że w bajkach i na ilustracjach jeż nosi w kolcach jabłko. W rzeczywistości tak nie jest. Jeże nie jedzą jabłek ani innych owoców – są zwierzętami owadożernymi.
„Jeż” Iwona Salach
W suchym lesie mieszka jeż
Chcesz zobaczyć – to się śpiesz,
Pod gromadką liści śpi,
Gdy słoneczko złote lśni.
Jabłek nigdy nie zajada,
Chętnie złapie zaś owada.
I poluje tylko nocą,
Kiedy gwiazdki już migocą.
Gdy nastaje sroga zima
Jeżyk drzemkę rozpoczyna.
Budzi się zieloną wiosną,
Kiedy młode trawki rosną.
6. „Jeż” – wykonanie jeża z masy solnej
Materiały do scenariusza zostały zaczerpnięte z różnych źródeł i nie są mojego autorstwa
