Scenariusz godziny wychowawczej w szkole podstawowej

Konspekt godziny wychowawczej w szkole podstawowej

SCENARIUSZ GODZINY WYCHOWAWCZEJ W SZKOLE PODSTAWOWEJ

 

Temat: „Uczymy się jak komunikować się skutecznie”

Cele ogólne:

  • Uczeń zdobywa podstawową wiedze o komunikacji interpersonalnej;
  • Uczeń doskonali umiejętność skutecznej komunikacji;
  • Uczeń zna pojęcia związane z komunikacją;
  • Uczeń poznaje pojęcia komunikacja werbalna i niewerbalna;
  • Uczeń ćwiczy współprace w grupie;
  • Uczeń integruje się z klasą;

Metody:

  • Aktywizujące;
  • Czynne;
  • Słowne;

Forma pracy:

  • pogadanka;
  • praca indywidualna;
  • praca w grupie;

Pomoce dydaktyczne:
– rozsypanka z definicjami, różne przedmioty do przygotowania slalomu, chustka do zawiązania oczu;

Przebieg zajęć:

  1. Sprawdzenie listy obecności i przygotowanie sali do zajęć;

Uczniowie siadają w kręgu na krzesłach, materacach bądź podłodze, w zależności od warunków;

  1. „Ćwiczenie wstępne”

Uczniowie siedzą w kręgu. Nauczyciel prosi uczniów by wymienili swoje imię i dodali nazwę jakiejś cechy zaczynającej się na tą samą literę, co ich imię. Cecha ta niekoniecznie musi opisywać danego ucznia. Ćwiczenie rozpoczyna nauczyciel, później każdy uczeń kolejno się wypowiada.

  1. „Rozsypanka z definicjami”

Nauczyciel dzieli uczniów na dwuosobowe grupy. Każda grupa dostaje rozsypankę. Zadaniem uczniów jest połączenie słów w definicję hasła związanego z komunikacją. Proponowane definicje.

Komunikat– informacja przekazywana jednej osobie lub kilku przez nadawcę.

Nadawca– osoba, która mówi dany komunikat.

Odbiorca– osoba, bądź osoby, do których skierowany jest komunikat.

Szum komunikacyjny– zakłócenia przeszkadzające w nadaniu i odebraniu komunikatu.

Komunikacja niewerbalna to gesty, mimika i postawa ciała.

Komunikacja werbalna– komunikat słowny przekazywany przez nadawcę.

Po wykonaniu zadania uczniowie odczytują swoje definicje.

  1. „Pogadanka”

Nauczyciel krótko wprowadza uczniów w tematykę komunikacji. Omawia krótko błędy i zasady poprawnej komunikacji.

 

 

  1. „Głuchy telefon”

Nauczyciel przygotowuje skomplikowane zdanie, które uczniowie powtarzają sobie jak w zabawie „Głuchy telefon”. Po sprawdzeniu pierwotnej wersji zdania z tą przekazaną przez ostatnią osobę chwila dyskusji na temat szumów w komunikacji.

  1. „Nawigator i pilot”

Ćwiczenie może być przygotowane tylko w miejscu, w którym jest dużo przestrzeni. Do zabawy potrzebne są dwie chętne osoby. Same decydują, kto wcieli się w rolę nawigatora a kto będzie pilotem. Na czas przygotowania zadania są oni proszeni o opuszczenie sali na czas przygotowań. Do zabawy potrzebna będzie też chustka do zawiązania oczu i kilka przedmiotów, które będą przeszkodami, na przykład: puste butelki, książki, stare gazety itp. Wspólnie z uczniami, którzy pozostali w klasie nauczyciel przygotowuje z różnych przedmiotów tor przeszkód. Gdy wszystko jest już gotowe nauczyciel zawiązuje oczy pilotowi i zaprasza ochotników do klasy. Ważne by zadbać o bezpieczeństwo osoby z zawiązanymi oczami. Następnie nauczyciel omawia reguły zabawy. Pilot ma ograniczoną widoczność, dlatego tez musi poprosić o pomoc nawigatora, który będzie nim kierował. Nawigator musi tak pokierować pilotem by ten nie rozbił samolotu, czyli nie wpadł na żadną przygotowaną przez grupę przeszkodę. Pilot z zawiązanymi oczami staje na początku toru przeszkód. Nawigator na końcu toru przeszkód. Pilot może rozmawiać z nawigatorem. Żeby pilotem bezbłędnie kierować, nawigator powinien utrzymać dobrą łączność radiową. Musi go dobrze obserwować i przekazywać mu jasne wskazówki. Z drugiej strony musi dokładnie rejestrować pytania i żądania pilota i reagować na nie. Pilot powinien się poruszać tak wolno, żeby przekształcać słowa nawigatora w ruch. Musi także dokładnie nasłuchiwać i starać się o dobrą łączność radiową. Po pokonaniu toru przeszkód nauczyciel rozpoczyna dyskusję. Pyta uczniów, co jest najważniejsze w dobrej współpracy. Odpowiedzią powinna być sprawna komunikacja. Ochotnicy mogą zamienić się rolami. Jeśli ćwiczenia są wykonywane sprawnie także inni chętni uczniowie mogą wcielić się w rolę nawigatora i pilota.

  1. „Zabawa na zakończenie”

Uczniowie siedzą w kole. Nauczyciel pyta ich, jaki kolor odpowiada ich nastrojowi pod koniec zajęć. Nauczyciel zaczyna od siebie. Później kolejno głos zabiera każdy uczeń.

  1. Podsumowanie i zakończenie zajęć.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here