Scenariusz lekcji autoprezentacja

Konspekt lekcji autoprezentacja

SCENARIUSZ LEKCJI WYCHOWAWCZEJ W SZKOLE PODSTAWOWEJ

 

Temat: „Autoprezentacja”

Cele ogólne:

  • Uczeń zna definicję autoprezentacji;
  • Uczeń zna elementy autoprezentacji;
  • Uczeń wie jak ważna w autoprezentacji jest mowa ciała;
  • Uczeń wie jak prezentować się na forum;
  • Uczeń umie współpracować w grupie;

Metody:

  • Aktywizujące;
  • Czynne;
  • Słowne;

Forma pracy:

  • praca indywidualna;
  • praca w grupie;
  • pogadanka;
  • burza mózgów;

Pomoce dydaktyczne:

  • łamańce językowe na kartkach, kartki z nazwami emocji, kolorowe pudełko;

Przebieg zajęć:

  1. Sprawdzenie obecności i przygotowanie sali do zajęć. Uczniowie siedzą w kole.
  2. „Sklep”

Uczniowie siedzą w kręgu. Nauczyciel zaczyna zabawę. Mówi następującą formułkę. „Witajcie w sklepie (imię). Możecie tu kupić (owoc, przedmiot, warzywo, którego nazwa zaczyna się na pierwszą literę imienia osoby)”. Na przykład. „Witajcie w sklepie Darii. Możecie tu kupić dorodne dynie.” Następnie każdy uczeń kolejno powtarza formułkę ze swoim imieniem.

  1. „Pogadanka”

Nauczyciel prezentuje podstawowe elementy autoprezentacji. Powinien zawrzeć informację między innymi o mowie ciała, sposobie przedstawiania się, ubiorze i kulturalnym zachowaniu.

  1. „Burza mózgów”

Nauczyciel zapisuje na tablicy pytanie: „Kiedy ważna jest autoprezentacja”. Uczniowie dzielą się swoimi pomysłami. Ochotnik zapisuje propozycje na tablicy.

  1. „Giętki język”

Nauczyciel zaczyna ćwiczenie mówiąc o tym jak ważny w autoprezentacji jest sposób, w jaki się komunikujemy. Proponuje, więc uczniom rozgrzewkę narządów mowy, czytanie łamańców językowych. Przykładowe łamańce językowe:

  • Szedł Sasza suchą szosą, bo gdy susza szosa sucha.
  • Król Karol kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego.
  • Stół z powyłamywanymi nogami.
  • Czy się czasem Czesi cieszą, gdy się Czesio czesze?
  • Cecylia czyta cytaty z Tacyta.
  • Ząb zupa zębowa, dąb zupa dębowa.
  • Idę nos trę, kra krę mija, tu lis ma norę, sarna tor mija.
  • Gdy Pomorze nie pomoże, to pomoże może morze, a gdy morze nie pomoże to pomoże może Gdańsk.
  • Czarna krowa w kropki bordo żuła trawę kręcąc mordą.
  • Jola lojalna, lojalna Jola.
  • Jerzy nie wierzy, że na wieży jest sto jeży.
  • Zagadki Agatki to gratki dla tatki.
  • Na wyścigach wyścigowych wyścigówek wyścigowych wyścigówka wyścigowa wyścignęła wyścigówkę wyścigową numer sześć.
  • Cesarz często czesał cesarzową.
  • Idzie Jerzy koło wieży i nie wierzy, że na wieży siedzi Jerzy.
  • Żyła sobie Żyła, a w tej Żyle żyła żyła, jak tej Żyle pękła żyła, to ta Żyła już nie żyła.
  1. „Mowa ciała”

Uczniowie losują z kolorowego pudełka karteczkę z nazwą emocji. Ich zadanie polega na zaprezentowanie wylosowanej emocji za pomocą mimiki i gestów. Klasa musi zgadnąć, jaką emocję prezentuje osoba. Gdy wszyscy zaprezentują swoje emocje powinna odbyć się krótka dyskusja na temat posługiwania się mową ciała w autoprezentacji. Przykładowe emocje, jakie mogą pojawić się na karteczkach to na przykład: strach, duma, wstyd, radość, smutek, satysfakcja, złość, wstręt, wzruszenie.

  1. „Scenki”

Nauczyciel dzieli klasę na kilka mniejszych grup. Uczniowie odgrywają scenki ukazujące różne sposoby autoprezentacji. Na przykład: rozmowę przez telefon, wizytę u cioci, rozmowę z dyrektorem szkoły itp. Po każdej scence klasa wymienia najważniejsze elementy autoprezentacji.

  1. „Zabawa na zakończenie”

Uczniowie siedzą w kole. Każdy dzieli się z pozostałymi tym, czego nowego dowiedzieli się na zajęciach.

  1. Podsumowanie i zakończenie zajęć.

 

 

 

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here