oddział III
Scenariusz zajęć otwartych dla rodziców:
„Nasze uczucia i emocje”
1. Powitanie rodziców przez panią dyrektor oraz nauczycielki prowadzące grupę.
2. Piosenka „Przedszkolak na 102” – improwizacja piosenki z użyciem kolorowych wstążek.
3. Wprowadzenie do tematu o emocjach. Zagadki słuchowe – rozpoznawanie i nazywanie emocji na podstawie wysłuchanych nagrań na płycie CD. Omówienie plansz dydaktycznych (dziewczynka w różnych stanach emocjonalnych: zdziwienie, radość, obrzydzenie, smutek , złość )
4. Zaproszenie do oglądania i wysłuchania bajki pt. „Bajka o uczuciach” – przedstawienie utworu w teatrzyku sylwet.
5. Rozmowa na temat bajki:
Jakie uczucia i postacie występowały w bajce? (Miłość, Ból, Bogactwo, Strach-lęk, Duma, Czas, Wiedza)
Gdzie rozgrywała się akcja bajki? (wyspa)
Czego dowiedzieli się mieszkańcy wyspy? (Niedługo zatonie), Co musieli zrobić? (opuścić wyspę)
Kto zwlekał z decyzją o opuszczeniu wyspy? (Miłość)
Kogo Miłość prosiła o pomoc? ( Najpierw Bogactwo – odmówiło, bo pokład miało wypełnione kosztownościami srebrem i złotem, Smutek –który był bardzo smutny i chciał zostać sam, Dumę – która czuła się obrażona, że została poproszona o pomoc jako ostatnia;)
Kto nie słyszał i nie zauważył Miłości wołającej o pomoc? (Dobry Humor oraz Szczęście).
Kto uratował Miłość? (Czas)
Skąd wiemy, że był to na pewno Czas? (Wiedza).
6. Zabawa przy muzyce „Statki do wynajęcia”
7. Czytanie globalne metodą Glenna Domana (kartoniki z napisami : mama, tata, siostra, dziadek, brat, dziewczynka, chłopiec) – nawiązanie do najbliższych osób – rodzina.
8. Czytanie globalne zdań: (uzasadnianie przez dzieci wybranych zdań : dlaczego tak jest?)
Dziewczynka jest wesoła.
Dziewczynka jest smutna.
Chłopiec jest niegrzeczny.
Chłopiec jest smutny.
Tata jest zmęczony.
Babcia jest radosna.
Dopasowanie przez dzieci poszczególnych zdań do odpowiednich obrazków.
9. Zabawa muzyczna „Taniec emocji i uczuć”
10. Zabawa dydaktyczna „Jak się dzisiaj czujesz?” – określanie przez dzieci własnego stanu emocjonalnego, uzasadnienie wyboru graficznej buźki z poszczególnymi emocjami.
11. Zabawa relaksacyjna „Studnia Życzeń”.
12. Instrumentacja muzyczna do utworu muzyki klasycznej, ze zmianą dynamiki tempa.
13. Zakończenie.
Bajka o uczuciach
Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia
oraz ludzkie cechy – takie jak: dobry humor, smutek, mądrość, duma;
a wszystkich razem łączyła miłość.
Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie.
Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.
Tylko miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili.
Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu
– miłość poprosiła o pomoc.
Pierwsze podpłynęło bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
– Bogactwo, czy możesz mnie uratować ?
Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności.
Nie ma tam już miejsca dla ciebie. – Odpowiedziało Bogactwo.
Na zbutwiałej łódce podpłynął Smutek.
– Smutku, zabierz mnie ze sobą ! – poprosiła Miłość,
Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam.
– Odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.
Strach także odmówił zabrania Miłości na pokład, obawiając się konsekwencji i zmian jakie ona może wnieść.
Podpłynęła także i Duma swoim ogromnym czteromasztowcem
– Dumo, zabierz mnie ze sobą ! – poprosiła Miłość.
Zła, że Miłość prosi ją jako ostatnią o pomoc – odpowiedziała
Niestety nie mogę cię wziąć !
Na moim statku wszystko jest uporządkowane,
a ty mogłabyś mi to popsuć… – odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.
Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony,
że nie usłyszał nawet wołania o pomoc. Także i Szczęście, było zbyt zajęte sobą i nie zauważyło Miłości ,która wzywała pomocy.
Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu…
Nagle Miłość usłyszała:
– Chodź! Zabiorę cię ze sobą ! – powiedział ktoś nieznajomy .
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia,
że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca.
Miłość bardzo chciała się dowiedzieć kim jest ktoś, kto bezinteresownie zaoferował jej pomoc.
Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
– Powiedz mi proszę, kto mnie uratował ?
– To był Czas. – Odpowiedziała Wiedza.
– Czas ? – zdziwiła się Miłość. – Dlaczego Czas mi pomógł ?
– Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość.
– Odrzekła Wiedza.
Autor nieznany
