Scenariusz zajęć relaksacyjno-oddechowych
przeprowadzonych dla wszystkich grup wiekowych
w oddziale przedszkolnym przy
Publicznej Szkole Podstawowej w Słonem
przygotowane przez mgr Annę Furmanek
TEMAT: „Witaj słoneczko”
MIEJSCE:
Sala gimnastyczna w przedszkolu
UCZESTNICY:
Grupa dzieci przedszkolnych 3-5 letnich
CZAS:
15 minut
OBSZAR EDUKACJI:
Zajęcia ruchowe
CEL GŁÓWNY :
Zapoznanie dzieci z nową formą ruchu – umiejętności wyczucia ciała i przestrzeni,
naśladowanie ruchem przyrody.
CELE SZCZEGÓŁOWE:
Przybiera prawidłową postawę ciała
Potrafi głęboko i spokojnie oddychać
Kształtuje mięśnie głębokie
Rozwija koordynację ruchu
Potrafi utrzymać równowagę
METODY:
Zbiorowa, grupowa, praktyczna, indywidualna
FORMY:
Pogadanka, prezentacja
POMOCE:
Odtwarzacz CD, płyta z muzyką etniczną- muzyka relaksacyjna, kocyki do ćwiczenia, dwóch nauczycieli ( jeden jest narratorem ćwiczeń, drugi ćwiczy razem z dziećmi).
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
Nauczyciel zwraca się do dzieci spokojnym, ściszonym głosem, w tle słychać muzykę:
-Nazywam się Szelest jestem małym wietrzykiem, podmuchem wiatru. Proponuje Wam zabawę, która nazywa się – „Mogę być taki jak Ty”. Dziś obudziłam się przed wschodem Słońca i teraz bardzo delikatnie obudzę Was- moich przyjaciół. Razem powiemy Słońcu „Dzień Dobry” i będziemy życzyć porankowi „Wszystkiego najlepszego z okazji przebudzenia”.
Dzieci staja w kole na małych kocykach, na wyciągniecie rąk.
Ćwiczenie 1 Podmuch wiatru
Dzieci staja wyprostowane, biodra zrotowane, ręce mocno obciągnięte w dół, ramiona opuszczone, broda wyciągnięta, nogi razem, pięty rozsunięte, palce połączone. Tak stoją 5 oddechów.
Stańcie prosto, zamknijcie oczy, zaraz poczujecie poranny wiat- wiejący po zroszonych łąkach, weźcie głęboki wdech tak abym mógł wypełnić całe wasze płuca, stójcie spokojnie i oddychajcie głęboko.
Ćwiczenie 2 Dzień Dobry słońce
Dzieci podnoszą wyprostowane ręce do góry. Tak stoją 3 oddechy.
Teraz podnieście proste ręce do góry tak abym mógł, jak w gałęziach drzew opleść się w około waszych dłoni. Wciągnijcie mnie mocno przez nos a wypuście przez nos. Tak drzewa witają rano wstające słońce.
Ćwiczenie 3 Poranny dotyk
Dzieci wykonują skłon do ziemi, głowa opuszczona, ręce i nogi prosto- 2 oddechy.
Opuście swoje ręce w dół i dotknijcie porannej trawy, oddychajcie głęboko, przekażcie jej powiew porannego Szelestu. Dotknijcie jej delikatnie dłońmi, jak delikatne głaskanie
Ćwiczenie 4 Trawa
Dzieci wspierają się na rękach, nogi do tyłu- podpór przodem, palce stóp aktywne, ciało wyprostowane utrzymane poziomo w jednej linii- 2 oddechy.
A teraz wyobraźcie sobie, że jesteście trawą, zbliżacie się do ziemi i mocno wspieracie na rękach- ale nie kładziecie się na ziemię. Jesteście trawą, która chce wyrosnąć z ziemi i być jak najbliżej słońca.
Ćwiczenie 5 Słoneczny dotyk
Dzieci opuszczają biodra na podłogę, obciągają palce stóp, ręce wyprostowane, palce dłoni szeroko rozłożone i skierowane w przód, skłon w tył- 2 oddechy.
Zmęczeni tym rośnięciem teraz mocno wyginacie się do tyłu i twarz wyciągacie w stronę słońca, czujecie powiew delikatnego wiatru na swoich twarzach.
Ćwiczenie 6 Góra
Dzieci unoszą jak najwyżej biodra, opierają się na prostych rękach położonych na podłodze, klatka piersiowa skierowana do kolan, nogi wyprostowane- 3 oddechy.
Wyrastacie z ziemi i z delikatnej trawy stajecie się silnymi, wielkimi górami, wzbijającymi się wysoko do nieba. Czujecie swoją wielką potężność.
Ćwiczenie 7 Ziarenko
Dzieci wracają do pozycji kucniętej z rękami podpartymi z obu stron nóg i z tej pozycji powoli przechodzą na wdechu do skłonu prostując nogi. Głęboki wdech- rolując powoli plecy prostują się unosząc wysoko ręce.
Ćwiczenia od 1-7 zostają powtórzone jeszcze raz, ale już w ciszy.
Wracacie z pod nieba i kulicie się jak małe ziarenka piasku, ale tylko na chwilkę, bo oto robicie mocny wdech i znów jak drzewa rośniecie do słońca.
Ćwiczenie 8 Drzewo
Dzieci staja prosto- prawą stopę wspierają o wewnętrzną stronę uda, ręce rozłożone dla utrzymania równowagi. Następnie dzieci unoszą wyprostowane ręce nad głowę, składają dłonie razem i opuszczają kładąc na głowie złożone ręce skierowane palcami do góry- 1 minuta.
Zmiana nogi- stajemy na prawej nodze. 1 minuta
Wasze nogi są teraz mocnymi korzeniami, stajecie mocno na ziemi jak pnie drzew, ręce jak gałęzie najpierw tworzą szeroką koronę drzew a potem stają jej wieńczeniem, chłoniecie siłę słońca i lekkość wiatru. Stoicie mocno i dumnie prężąc się do słońca.
Ćwiczenie 9 Nasionko
Dzieci klękają na kocyku, następnie prostują plecy, spod ud zostaje wysunięta prawa stopa, potem lewa stopa, pupą siadają na podłodze, cały czas pilnują aby plecy były wyprostowane (stopy znajdują się po zewnętrznych stronach ud), dłonie na udach. 1 minuta.
A teraz będziecie małym nasionkiem, które wiatr strącił z drzewa. Żeby wyrosnąć na potężne drzewo musicie mieć jak największy kontakt z ziemią. Poczekajcie na deszcz, słońce i wiatr, aby wyrosnąć, poczujcie się mocno na ziemi.
Ćwiczenie 10 Ku słońcu
Dzieci stają prosto, nogi w średnim rozkroku, ręce składają na plecach palcami skierowanymi w górę, czubki palców znajdują się na wysokości barków i z prostymi plecami wykonują skłon do przodu. 1 minuta
Stańcie prosto, nogi w rozkroku, wciągnijcie wiatr nosem, złóżcie ręce na plecach, a teraz powoli się pochylając do przodu skłońcie się przed wiosennym słońcem, poczujcie jego promienie na plecach, niech was pogłaszcze.
Ćwiczenie 11 Pożegnanie- wyciszenie
Dzieci kładą się na plecach, ręce leżą swobodnie na ziemi dłońmi do góry, nogi wyprostowane, delikatnie połączone. Dzieci spokojnie i głęboko oddychają.
Nauczyciel lekko pogłaśnia muzykę.
A teraz połupcie się na miękkiej trawie i wyciągnijcie twarze do słońca, leżycie spokojnie rozkoszujecie się zapachem łąki, szelestem traw i promieniami słońca delikatnie muskającymi wasze buzie. Macie ciężkie nogi, ciężkie ręce, ciężką głowę, wasze usta lekko się rozchylają, oddech jest równy i głęboki. Czujecie ogarniające was ciepło słońca, jesteście spokojni… Teraz powoli zaczynacie poruszać palcami dłoni, stup, przekręcacie się na bok i powoli wstajecie. Dziękuję wam bardzo za wspaniałą podróż na poranną łąkę, za powitanie budzącego się dnia.
Dzieci wstają powoli, zakładają kapcie i wychodzą z sali.
