Zwierzęta małe i duże

Wrocław

Scenariusz przygotowała:

Marta Rudnicka

Temat: Zwierzęta małe i duże

Grupa wiekowa: 5-latki, grupa przedszkolna

Liczba dzieci: 25

Miejsce zajęć: sala przedszkolna

Cele ogólne:

• Zapoznanie z nazwami i wyglądem wybranych zwierząt,

• Rozwijanie procesów poznawczych: analizy i syntezy wzrokowej wnioskowania, klasyfikowania,

Cele szczegółowe:

Dziecko:

• potrafi nazwać zwierzęta na ilustracji;

• dostrzega różnice w wyglądzie zwierząt

• uczy się dostrzegać cechy wspólne dla różnych przedmiotów,

• porządkuje przedmioty od najmniejszego do największego i odwrotnie,

• przelicza elementy zbiorów,

• klasyfikuje przedmioty według określonej cechy,

• potrafi wypowiedzieć się na temat określony,

Metody:

• – słowna- opis, rozmowa

• – oglądowa- pokaz,

• – czynna- zadania stawiane do wykonania, drama

Formy pracy: zbiorowa, indywidualna, zespołowa

Pomoce: tasiemki z bibuły, koperty z pociętymi na puzzle obrazkami, książki, czasopisma, ulotki ze sklepów zoologicznych, obrazki ze zwierzętami o różnej wielkości, klocki Dienesa, kartki z nazwami zwierząt (po1 na grupę), nożyczki, klej.

Przebieg zajęć:

1. Powitanie. Dzieci siedzą w kole i trzykrotnie śpiewają piosenkę ilustrując ją ruchem. Na słowa:

• „Dzień dobrym, witam was, zaczynamy, już czas”- dzieci naprzemiennie klaszczą w dłonie i w kolana.

• „jestem ja, jesteś ty”- wskazują siebie, rozłożonymi dłońmi wskazują kolegów

• „raz, dwa, trzy!”-rytmicznie klaszczą 3 razy.

2. Zapoznanie z tematem lekcji. Dzieci nadal siedzą na dywanie w kole. Nauczyciel opowiada o tym, że dzisiejsze zabawy będą dotyczyć zwierząt. Zwraca uwagę na fakt, że człowiek nie jest sam- żyje wśród innych organizmów. Zwierzęta mogą mieszkać z człowiekiem w domu, w zagrodzie, albo w Zoo lub też mogą być zupełnie dzikie.

3. Swobodna rozmowa na temat:

• Jakie znacie zwierzęta i gdzie one mieszkają (dom, zagroda, Zoo, żyją dziko.)

• Jakie zwierzęta macie w swoim domu?

• Swobodne wypowiedzi na temat zwierząt, ze szczególnym zwróceniem uwagi na potrzeby zwierząt, obowiązki opiekunów oraz poczucie odpowiedzialności za zapewnienie zwierzętom godziwych warunków życia.

4. Polowanie na antylopy” – zabawa ruchowa bieżna.

Dzieci (antylopy) poruszają się swobodnie w różnych kierunkach. Na hasło: IDZIE LEW – zastygają w bezruchu. Lew wychodzi na łowy, może jednak upolować tylko to zwierze, które się poruszy. Upolowane dziecko staje się Lwem i zabawa toczy się dalej. Koniec zabawy wyznacza nauczyciel.

5. „Jakie to zwierzę?” – układanie obrazków z pociętych elementów.

• Za pomocą kolorowych tasiemek z bibuły dzielimy dzieci na zespoły, których liczebność zależy od liczby uczniów w danym dniu. Przewidujemy 4-5 zespołów.

• Zespoły otrzymują koperty z pociętymi obrazkami (w każdej kopercie jest pocięty obrazek 1 zwierzęcia). Zadaniem dzieci jest ułożenie obrazka z pociętych elementów. Po ułożeniu nazywają widoczne na zdjęciu zwierzątko.

6. Na stolikach nauczyciel rozkłada książki, gazety, ilustracje przedstawiające zwierzęta domowe. Dzieci mogą podchodzić swobodnie do materiałów, wymieniać się nimi. Zadanie polega na oglądaniu ilustracji przedstawiających zwierzęta. Nauczyciel zachęca do porównywania ich wyglądu, określania, w czym są podobne a czym się różnią, nazywania różnych gatunków, ras. Dzieci dzielą się swoimi spostrzeżeniami i doświadczeniami z ewentualnych kontaktów z tymi zwierzętami. Budują kilkuzdaniowe wypowiedzi, słuchają siebie nawzajem.

7. „Bałagan w ZOO” – ćwiczenia w klasyfikowaniu

• Podział uczniów na grupy uzyskujemy poprzez nadanie dzieciom kolejnych liter alfabetu. Nauczyciel „odlicza” dzieci nadając im kolejne litery w powtarzających się sekwencjach, np. A,B,C,D,E,A,B,C,D,E,A,B… Dzieci o tych samych literach tworzą grupę.

• Na dywanie leżą obrazki przedstawiające zwierzęta małe i duże. Nauczyciel prosi dzieci aby je obejrzały i zaproponowały jak można je uporządkować. Zadaniem uczniów jest odszukanie cechy, na podstawie której można dokonać klasyfikacji (zwierzęta małe, duże, lub inna cecha dostrzeżona przez dzieci). Dzieci segregują obrazki wg. ustalonego klucza, porównują liczebność powstałych zbiorów.

8. .Szeregi – porządkowanie obiektów od najmniejszego do największego i odwrotnie.

Każde dziecko otrzymuje obrazki przedstawiające zwierzęta różnej wielkości. Nauczyciel proponuje, aby ułożyć je w szereg. Dzieci proponują sposoby układania a także wyjaśniają, dlaczego ułożyły w ten sposób. Przeliczają ilość elementów w każdym szeregu.

9. .„Własność pupila”.

• Dzielimy dzieci na zespoły pozwalając im wylosować figury geometryczne. Można je wyciąć z papieru lub wykorzystać gotowe KLOCKI DIENESA.

• Udostępniamy grupom czasopisma zawierające ilustracje produktów dla zwierząt. (Najlepiej sprawdzają się ulotki ze sklepów zoologicznych.) Każdej grupie nauczyciel wręcza karteczkę z nazwą zwierzęcia domowego i przedstawiającym go rysunkiem (np. kot, pies, chomik, kanarek, rybki), dla którego grupa musi wyszukać produkty, wyciąć i nakleić na białą kartkę A4 .

• Wybrany przez grupę osoba referuje powstałe dzieło, uzasadniając wybór produktów

10. . „Co jest potrzebne, by mieć pupila w domu”

Swobodne wypowiedzi uczniów na temat potrzeb zwierząt domowych, ale też na temat warunków, jakie muszą być spełnione, by można było zwierzę trzymać w domu, np.: trzeba mieć miejsce i zgodę rodziców, trzeba sprzątać po nim i karmić, wyprowadzać na spacery, nie można wyrzucić, gdy nam się znudzi, itp.

11. „Jak należy dbać o swoich podopiecznych?, Jak nie powinno się ich traktować?”

Wymyślanie i omówienie zasad prawidłowego opiekowania się zwierzętami, dbania o nie. Podkreślanie humanitarnego i troskliwego obchodzenia się ze zwierzętami:

12. Zabawa dramowa (mimiczna) – „Smutny piesek i wesoły piesek” – dzieci na polecenie nauczycielki swą mimiką i zachowaniem starają się naśladować smutek i radość w taki sposób, jak okazywałyby to zwierzęta. Jeśli dzieci chętnie wykonują zadanie, można je rozszerzyć o obrazowanie emocji okazywanych również przez inne zwierzęta (np. kota, myszkę, itp.).

13. „Wiewiórki w dziupli”. Zabawa orientacyjno porządkowa

Dzieci dzielą się na trójki. (jeśli nie potrafią same tego zrobić nauczyciel wyznacza trójki). Dwoje dzieci stojąc na przeciw siebie podaje sobie ręce, trzecie zaś staje między nimi. To „wiewiórka w dziupli”. Gdy gra muzyka lub nauczycielka śpiewa piosenkę o jesieni, wiewiórki poruszają się swobodnie po sali. Na sygnał słowny lub wyłączenie muzyki, wiewiórki zajmują dowolną dziuplę. Zabawa może odbywać się zarówno, gdy liczba dzieci jest podzielna przez 3, jak również, gdy pozostanie jedno lub dwoje dodatkowych dzieci. Wówczas stają się one wiewiórkami i biorą udział w poszukiwaniu wolnej dziupli. Wiewiórka, która nie ma dziupli zostaje na środku sali. Po kilku biegach osoby będące wiewiórkami zmieniają się z uczestnikami, którzy tworzą dziuplę.

14. Dzieci dziękują sobie za wspólną zabawę się dzieląc słowo „dziękuję” na sylaby. Podczas ich wypowiadania wykonują dowolny ruch, np.

• Dzię- klaśnięcie w dłonie
• Ku- przysiad
• Je – powrót do pozycji stojącej
• My- podskok

Dzieci mogą wykonywać podziękowania kolejno lub wszystkie na raz.