SCENARIUSZ LEKCJI WYCHOWAWCZEJ W LICEUM
Temat: „Czym jest samoocena?”
Cele ogólne:
- Uczeń zna pojęcie samoocena i samoakceptacja;
- Uczeń jest świadomy swoich mocnych i słabych stron;
- Uczeń wie jak ważne jest posiadanie właściwego obrazu siebie;
- Uczeń potrafi współpracować w grupie;
- Uczeń umie wypowiadać się na forum;
Metody:
- Aktywizujące;
- Czynne;
- Słowne;
Forma pracy:
- praca indywidualna;
- praca w grupie;
- pogadanka;
- burza mózgów;
Pomoce dydaktyczne:
- kartki do definicji, kilka tali kart do gry, instrukcja z kolorami kart, kartki, kredki, mazaki, plansza z elementami atrakcyjności, magnesy;
Przebieg zajęć:
- Sprawdzenie listy obecności i przygotowanie sali do zajęć. Uczniowie siadają w kole.
- „Jak się czujesz?”
Uczniowie siedzą w kole. Każdy po kolei wymienia swoje imię i mówi o tym jak się czuje przed zajęciami.
- „Definicja”
Nauczyciel rozdaje uczniom karteczki, na których mają zapisać swoje definicje pojęcia samoocena, samoakceptacja i poczucie własnej wartości. Po wykonaniu zadania kilku ochotników odczytuje swoje definicje. Nauczyciel przedstawia im definicję słownikową następnie wspólnie dyskutują nad znaczeniem tych pojęć.
- „Karty”
Uczniowie siadają w czteroosobowych grupach. Przed nimi leży talia kart do gry. Każdy kolor znaczy coś innego. Kier (serca, czerwa) oznacza dobre uczynki, które osoba zrobiła w ciągu minionego miesiąca. Pik (wino) oznacza cechy, z których osoba jest zadowolona, jej zalety. Karo (dzwonki) oznacza złe uczynki, które osoba zrobiła w ciągu minionego miesiąca. Natomiast trefl (żołędzie) oznaczają cechy, z których osoba nie jest zadowolona, jej wady. Instrukcja z opisami kolorów kart powinna zostać zwieszona na tablicy. Uczniowie w każdej grupie losują po kolei kartę. Zgodnie z wylosowanym kolorem wymieniają swój dobry/ zły uczynek, wadę lub zaletę. Każdy powinien wylosować minimum cztery karty. Po zakończeniu zadania nauczyciel pyta, o jakich swoich cechach i zachowaniach było łatwiej mówić i dlaczego.
- „Moje zwierzę”
Uczniowie dostają od nauczyciela czyste kartki (mogą być ksero) i przybory do malowania (mazaki, kredki). Zadaniem uczniów jest narysować zwierzę, które ich zdaniem najbardziej pasuje do nich, ich charakteru, sposobu zachowania, ulubionych rzeczy. Gdy rysunki są gotowe, uczniowie je składają na pół i kładą na środku podłogi. Ważne by nikt nie wiedział, jakie zwierzę narysowali. (Można zasugerować uczniom by podpisali, jakie zwierzę narysowali.) Później uczniowie losują obrazki i dopisują na nich pozytywne cechy przedstawionego na nim zwierzęcia. Następnie po kolei odczytują dopisane przez siebie cechy. Po wykonaniu zadania nauczyciel pyta, czy trudno było je wykonać i jak czuły się osoby, gdy odczytywano dobre cechy zwierzęcia, które oni narysowali.
- „Co jest ważne”
Nauczyciel przyczepia na tablicy kartę z elementami atrakcyjności. Zadaniem uczniów jest zdecydowanie, który z elementów jest dla nich u drugiej osoby najważniejszy (zapisują 5) a który najmniej ważny (zapisują 4). Zabawa może odbyć się na dwa sposoby. Uczniowie odpowiadają na kartce przyczepionej na tablicy lub na swoich nie na forum klasy.
Elementy atrakcyjności:
- uroda,
- strój,
- sprawność fizyczna,
- sytuacja materialna,
- cechy charakteru,
Po wykonaniu zadania nauczyciel podlicza, jaki element jest dla uczniów najważniejszy. Pyta uczniów, dlaczego dokonali takich a nie innych wyborów.
- „Dłonie zalet”
Uczniowie na czystych kartkach papieru odbijają swoją lewą dłoń. Następnie proszą osoby z klasy by wpisały na nich pozytywne wpisy na ich temat. Nauczyciel może podać kilka przykładowych wpisów, np.: lubię, kiedy się uśmiechasz, masz piękny głos, świetnie grasz w piłkę nożną. Wpisy musza być pozytywne. Następnie ochotnicy odczytują wpisy na swoich dłoniach.
- „Jestem dumny”
Na zakończenie uczniowie wracają do kręgu. Każdy wymienia dwie rzeczy, z których jest dumny. Nauczyciel zaczyna zabawę.
- Podsumowanie i zakończenie zajęć.
