Przedszkolaki to wulkany energii. Nie dziwi więc, że większość czasu zajmują im różnorodne zabawy ruchowe. Są one niezbędne do prawidłowego rozwoju dzieci i zapobiegają wadom postawy.
Proponujemy zestaw różnorodnych ćwiczeń- znanych i mniej znanych, które zapewnią naszym milusińskim ciekawie i aktywnie spędzony czas.
Gorący ziemniak
Dzieci stoją w kręgu. Nauczyciel mówi: „Wyobraźcie sobie, że jesteśmy wokół ogniska, w którym pieką się ziemniaki.” Nauczyciel udaje, że wyciąga z ogniska gorący ziemniak i podaje go tak jakby parzył go w ręce dziecku stojącemu obok. Może przy tym wykrzykiwać „gorące!, gorące!”. Dzieci przekazują sobie ziemniaka. Osoba, która go upuści w czasie zabawy odpada. Zabawa trwa dopóki dzieci są nią zainteresowane.
Stary niedźwiedź mocno śpi…
Zabawa ta należy już do klasyki. Towarzyszyła ona i towarzyszy dzieciom od wielu lat. Dzieci wybierają spośród siebie „niedźwiedzia”, który siedzi z zamkniętymi oczami na środku sali i udaje, że śpi. Może na przykład głośno chrapać. Pozostałe przedszkolaki chodzą wokół misia na paluszkach i śpiewają:
Stary niedźwiedź mocno śpi.
Stary niedźwiedź mocno śpi.
My się go boimy,
na palcach chodzimy.
Jak się zbudzi, to nas zje!
Jak się zbudzi, to nas zje!
Pierwsza godzina – niedźwiedź śpi,
druga godzina – niedźwiedź chrapie,
trzecia godzina – niedźwiedź łapie!
Gdy dzieci kończą wyliczać „niedźwiedź” budzi się i łapie jedno z dzieci, które zostaje śpiącym niedźwiedziem. Zabawa toczy się dalej.
Jarzębinowe korale
Nauczyciel prosi dzieci by zamieniły się w drzewa jarzębiny. Przedszkolaki stoją wyprostowane z rękami uniesionymi w górę. Nauczyciel opowiada historię: „wśród gałązek drzewa zaczynają wyrastać maleńkie kuleczki, najpierw są one zielone, powoli rosną, jesień maluje je na czerwono- dzieci poruszają paluszkami. Jesienny wiatr porusza gałązkami drzewa – dzieci poruszają rękami w różne strony, tak jak wiatr porusza gałęziami. Wiatr zrzuca krągłe koraliki na ziemię – dzieci, jak owoce jarzębiny, turlają się po podłodze. Z koralików dzieci w przedszkolu robią długi sznur korali- dzieci wstają i łapią się za rączki, tworząc sznur korali. Zabawa musi mieć szybkie tempo. Może zostać powtórzona kolejny raz bez podpowiedzi nauczyciela. Dziecko, które się pomyli oddaje jakiegoś fanta, na przykład but.
Mało nas
Nauczyciel staje na środku klasy i zaczyna śpiewać: „Mało nas, mało nas do pieczenia chleba, tylko nam, tylko nam( wymienia imię dziecka) tu potrzeba.” Wymienione dziecko podchodzi do nauczyciela i łapie go za ręce. Zaczynają tańczyć dalej śpiewając i zapraszając do zabawy kolejne dziecko. Kolejne wymieniane dzieci dołączają do koła. Zabawa kończy się, gdy wszystkie dzieci są już w kole.
Odczaruj mnie
Dzieci dostają woreczki z grochem. Każdy przedszkolak kładzie sobie taki woreczek na głowie i chodzi powoli po sali tak, żeby woreczek mu nie spadł. Dziecko, któremu woreczek spadnie z głowy siada na podłodze w siadzie skrzyżnym. Jest zaczarowany. Aby przedszkolak mógł dołączyć do zabawy inne dziecko musi go dotknąć i „odczarować”. Od czarowane dziecko mówi: ,,dziękuję” i ponownie włącza się do zabawy. Zabawie może towarzyszyć dowolnie dobrany przez nauczyciela akompaniament muzyczny.
Mam chusteczkę haftowaną
Jest to kolejna doskonale wszystkim zabawa, która mimo swojej tradycji wciąż cieszy się dużą popularnością. Dzieci stoją w kole i trzymają się za ręce. W środku znajduje się ochotnik, który trzyma chusteczkę. Przedszkolaki powoli poruszają się w kółku i śpiewają:
„Mam chusteczkę haftowaną, co ma cztery rogi,
kogo kocham, kogo lubię, rzucę mu pod nogi.
Tego kocham, tego lubię, tego pocałuję,
a chusteczkę haftowaną Tobie podaruję.”
Dziecko, które trzyma w ręku chusteczkę i tań czy w środku koła, wskazuje kolejne dzieci. Na koniec wybiera na swoje miejsce jedno dziecko. Podchodzi rzuca przed nim chusteczkę, na którym klęka na jednym kolanie i ściska dłoń w geście przywitania. Wybrane dziecko wchodzi do środka koła i zabawa zaczyna się od początku.
Zrób to, co ja
W tle gra muzyka. Dzieci maszerują w jej rytm. Kiedy muzyka milknie nauczyciel rzuca hasło „Podskakujemy jak pajacyki”. Dzieci wykonują zadanie. Muzyka zaczyna grać dalej. Kiedy znów milknie nauczyciel podaje kolejną komendę na przykład: „Śmiejemy się na cały głos”, „Chodzimy ciężko jak misie”, „Robimy śmieszne miny”, „Tańczymy lekko jak lale”, „Turlamy się jak piłki”. Zabawa trwa do momentu, aż dzieci nie zaczną się nudzić.
Chodzi lisek koło drogi…
Bez tej zabawy nie wyobrażamy sobie pobytu w przedszkolu. Dla tych, co zapomnieli, jakie są jej zasady przypominamy. Dzieci siedzą w kręgu i recytują wierszyk:
„Chodzi lisek koło drogi,
cichuteńko stawia nogi,
cichuteńko się zakrada,
nic nikomu nie powiada.”
Wybrane dziecko – lisek, chodzi w koło, na zewnątrz kręgu, tak żeby pozostałe dzieci nie widziały, co robi. „Lisek” trzyma woreczek z grochem, albo maskotkę. Na zakończenie wierszyka podrzuca przedmiot wybranemu dziecka i biegnie tak, żeby kolega go nie dogonił. Jeśli przebiegnie dookoła kręgu i usiądzie wśród dzieci wygrywa. Rolę „liska” pełni dziecko, któremu podrzucono przedmiot. Zabawa zaczyna się od początku.
Jedziemy pociągiem…
Przedszkolaki ustawiają z krzeseł pociąg (krzesła stoją jedno za drugim). Nauczyciel siada na pierwszym krześle, jest on maszynistą. Dzieci ustalają, które, na jakim krześle usiądzie. Maszynista woła: „Odjazd! Ruszamy nad morze/ w góry/ nad jezioro”– pociąg rusza, dzieci naśladują odgłosy pociąg. Po chwili maszynista- nauczyciele woła: „Stop – stacja!” dzieci wysiadają z pociągu. Nauczyciel odstawia jedno dziecko i krzyczy: „Zaraz odjeżdżamy!” Dzieci szybko zajmują miejsce, to, które nie zdąży zająć miejsce odpada. Zabawę kończymy, gdy zostaje dwa wagony-krzesła.
Jesienne zawody
Na środku sali nauczyciel ustawia koszyk wiklinowy, wiaderko lub pudełko. Odmierza od niego pół kroku, krok i dwa kroki i zaznacza te odległości np.: kredą bądź szarfą. Każde dziecko dostaje żołędzie lub kasztany. Dzieci najpierw stają najbliżej kosza i rzucają żołędziami do celu. Po każdej kolejce dzieci oddalają się od kosz. Kto nie trafi, siada na dywanie. W zabawę można grac tak długo, aż nie wygaśnie wśród dzieci zainteresowanie zawo dami. Kto będzie miał najwięcej celnych rzutów, zostanie mistrzem zawodów.
Wiosenna sałatka
Przedszkolaki siedzą w kręgu. Każde z dzieci dostaje naklejkę przedstawiającą jakieś warzywo, które może znaleźć się w wiosennej sałatce, na przykład: ogórek, rzodkiewka, marchewka, pomidor, sałata. Na komendę „ogórek” wszystkie dzieci z daną naklejką zamieniają się miejscami. Na hasło wiosenna sałatka wszystkie dzieci – warzywa zamieniają się miejscami. Zabawa może odbywać się przy akompaniamencie muzycznym.
Deszczowa chmurka
Przedszkolak ochotnik zamienia się w chmurkę. Pozostałe dzieci w rytm odgłosów deszczu udaje kropelki deszczu. Dzieci biegają po sali, podskakują, klaszczą w dłonie. Dziecko –chmurka, goni kropelki. Dzieci dotknie prze chmurkę podają sobie ręce i tworzą zamknięty krąg w kształcie chmurki, do której dołączają kolejne dotknięte przez chmurkę dzieci. Złapane przedszkolaki lekko się kołyszą. Zabawa kończy się, gdy wszystkie kropelki są złapane.
Rzeźbiarze
Przedszkolaki dobierają się w pary. Jedno z nich jest rzeźbiarzem, a drugie rzeźbą, która jest tworzona przez artystę. Artysta „ustawia” swojej rzeźbie ręce, nogi, tułów. Nadaje także „stworzonej” rzeźbie tytuł. Wszyscy rzeźbiarze chodzą i oglądają dzieła, które przez ten czas nie mogą się poruszać. Gdy wystawa się kończy dzieci zamieniają się rolami. Zabawie może towarzyszyć muzyka grająca w tle.
Pajęcza sieć
Dzieci podczas tej zabawy zamieniają się w muchy. Biegają po sali i bzyczą. Jedno dziecko zostaje pająkiem, który odwraca się od pozostałych dzieci do ściany. Na hasło nauczyciela: „Raz, dwa, trzy, pająk patrzy!”- dziecko pająk nagle odwraca się a dzieci muchy za stygają w bezruchu. Pająk spaceruje między dziećmi i jeśli którekolwiek z nich się poruszy albo zaśmieje, zabiera je do pajęczyny. Zabawa kończy się, gdy zostaje jedno dziecko.
Rybacy
Dwójka dzieci trzyma się za ręce tworząc rybacką sieć, która nie może się przerwać- dzieci nie mogą puścić swoich dłoni. Pozostałe przedszkolaki zamieniają się w rybki i pływają po całej sali- dzieci wykonują ruchy jak przy pływaniu. „Rybacy” próbują złapać w sieć swoich kolegów i koleżanki, ale mogą tylko biegać z jednego końca salin na drugi. Schwytane dzieci przyłączają się sieci. Zabawa kończy się, gdy wszystkie rybki trafiają do sieci.
Pogotowie
Przedszkolaki dobierają się w pary, tworząc karetki pogotowia. Każda para dostaje pluszaka i chustę bądź ręcznik. W tle gra muzyka. Dzieci muszą przetransportować misia, który leży na chuście do szpitala. Biegają po sali, tak by zabawka nie spadła na podłogę i wydają odgłosy pędzącej karetki. Para, której miś spadnie na podłogę odpada. Wygrywa ta dwójka, której pluszak nie spadnie z chusty do końca zabawy.
