Czy znacie słowa – proszę, przepraszam, dziękuję?

Czy znacie słowa proszę, przepraszam dziękuję

Konspekt zajęć dydaktyczno-wychowawczych
realizowanych w grupie O „A”
opracowała: Agnieszka Sosnowska
1. Część statyczna

Data: 16.10.2014
Prowadząca: Agnieszka Sosnowska
Grupa wiekowa: 5,6-latki
Czas trwania: 25 minut
Rodzaj zajęcia: edukacja językowa połączona z edukacją muzyczną
Temat: Czy znacie te magiczne słowa – proszę, przepraszam, dziękuję?
Cel ogólny:
– zachęcanie do stosowania zwrotów grzecznościowych
Cele szczegółowe:
– rozwiązywanie zagadek słownych
– rozpoznawanie kolorów i symboli im przypisanych
– rozwijanie poczucia rytmu
– wdrażanie do zgodnej współpracy w zespole
– przestrzeganie zasad i umów
Metody:
– czynna (zadań stawianych dziecku do wykonania)
– oglądowa (obserwacja)
– słowna (zagadka, wiersz, pogadanka, instrukcja)
– aktywizujące (relaksacyjna, pedagogika zabawy)
Formy pracy: z całą grupą, indywidualna
Realizacja podstawy programowej: 1.1., 1.2., 3.1., 3.2., 5.4., 7.2., 8.1., 8.2., 14.6., 14.7.
Środki dydaktyczne: kartka z zagadką, czarodziejska różdżka, kartoniki w kolorach: niebieskim, czerwonym oraz żółtym, instrument muzyczny – bębenek, odtwarzacz CD, płyta CD, karty pracy
Literatura:
– M. Skrobacz, W. Żaba-Żabińska, Odkrywam siebie. Szkoła tuż-tuż.
– A. Klim-Klimaszewska, Pedagogika przedszkolna.
– E. Kozyra-Pawlak, Zagadki od sasa do lasa.

2. Część dynamiczna

Część wstępna

Prowadząca prosi dzieci, aby usiadły w kole na dywanie. Nauczycielka wita się z dziećmi słowami: „Wszyscy są witam Was, zaczynamy już czas. Jestem ja, jesteś Ty raz, dwa, trzy!”
Nauczycielka przedstawia temat zajęć oraz cele edukacyjne i wychowawcze. Mówi, że dzisiaj na zajęciach będziemy rozmawiać na temat trzech magicznych słów. Nauczycielka zapoznaje dzieci z rymowanką:
Są takie czarodziejskie słowa, co otwierają wszystkie drzwi.
Znam je ja. A czy znasz je Ty?
Dzieci starają się podać odpowiednie słowa: Proszę, przepraszam, dziękuję.

Część główna

Nauczycielka, prosi dzieci aby uważnie słuchały wiersza E. Ostrowskiej Tajemnicze słowa. Następnie prosi dzieci, żeby odpowiedziały na zadane przez nią pytania:
– Co powiedział Marek, gdy wujek dał mu książkę?
– Co powiedziała Zosia, podając Ali zeszyt?
– Co powiedział Andrzej, gdy potrącił Tomasza?
– W jakich innych sytuacjach stosujemy te słowa?
– Czy Wy używacie takich słów?
– Komu ostatnio podziękowaliście?
– Kogo przeprosiliście?

Mikro-pauza: Zabawa muzyczno-ruchowa Miłe słowa.
Nauczycielka prosi dzieci, aby wstały i poruszały się przy akompaniamencie muzyki w tempie umiarkowanym. Podczas przerwy w muzyce, podchodzą do wybranej osoby i mówią jej coś miłego, np.: Podoba mi się Twoja fryzura. Jesteś dobrym kolegą. Cieszę się, gdy bawisz się ze mną., itp. Dzieci za każdym razem podchodzą do innej osoby.

Zabawa Ważne słowa.
Nauczycielka prosi, żeby dzieci usiadły na dywanie. Każde z nich otrzymuje trzy kwadraty w kolorach: żółtym, niebieskim oraz czerwonym. Nauczycielka mówi dzieciom, że każdy kwadrat zastępuje ważne słowo: żółty – proszę, niebieski – dziękuję oraz czerwony – przepraszam. Nauczycielka sprawdza, czy dzieci zapamiętały, jakim słowom zostały przyporządkowane poszczególne kolory. Pokazuje dzieciom kwadraty w różnej kolejności, a dzieci podają odpowiadające im słowa. Następnie dzieci słuchają wierszowanych zagadek, na które odpowiadają poprzez podniesienie do góry figury w odpowiednim kolorze pasującego do sytuacji przedstawionej w tekście:
Wietrzyk porwał mój kapelusz,
biegnę za nim, już go chwytam,
ale wietrzyk powiał znowu,
a kapelusz dalej zmyka…
Pobiegł Tomek co sił w nogach,
z wiatrem wcale nie był w zmowie.
Zręcznie złapał mój kapelusz.
Już go niesie. Co mu powiem?
(dziękuję – dzieci podnoszą niebieskie krążki)

Obiad dziś jest bardzo smaczny,
bo jem ulubiony groszek.
Mam ochotę zjeść go więcej,
więc do mamy mówię…
(proszę – dzieci podnoszą żółte krążki)

Bartek w biegu trącił Jankę,
bo chciał bardzo złapać Zdzisia.
Janka była obrażona
i na Bartka i na Zdzisia.
Bartek jednak się zatrzymał:
– Nie płacz Janka, wina nasza!
Ja za Zdzisia i za siebie
bardzo, bardzo cię…
(przepraszam – dzieci podnoszą czerwone krążki)

Biegnę rano do sklepiku,
Ser kupuję, świeże bułki.
Proszę Panią ekspedientkę
O dwie śmietanowe rurki.
Pani cienki papier bierze,
Pyszne rurki już pakuje.
Pięknie pachną, tak je lubię.
Pani mówię więc….
(dziękuję – dzieci podnoszą niebieskie krążki)

Skacze Anka na kanapie
I na brata właśnie spada.
Brat się krzywi, prawie płacze…
Co powiedzieć mu wypada?
(przepraszam – dzieci podnoszą czerwone krążki)
Zabawy przy piosence Proszę, przepraszam, dziękuję. D. Zawadzka, s. A. Miś – umuzykalnienie dzieci. Inscenizowanie piosenki ruchem.

Część końcowa
Prowadząca rozmawia z dziećmi o przeprowadzonych zajęciach pyta czy im się podobały zajęcia, czego się dzisiaj nauczyły i co najbardziej się podobało w zajęciach. Nagroda i podziękowanie za wspólną naukę i zabawę.

Zatwierdzam do realizacji.
…………………………………..
(data i podpis opiekuna stażu)

PODZIEL SIĘ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here